Het staat in elk strategisch jaarplan en bij elke heisessie wordt er instemmend geknikt: "We moeten meer aan thought leadership doen. We moeten onze visie actiever uitdragen." De budgetten zijn er, de intentie is er.
Maar dan komt het moment van executie. En dan wordt het stil.
Dit is de Thought Leadership Paradox: we weten dat zichtbaarheid cruciaal is voor de reputatie van de organisatie, maar op het moment dat de spotlights aangaan, trappen veel ondernemers, CEO’s en executives op de rem. We horen dan argumenten als: "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, het bedrijf moet centraal staan en niet ik persoonlijk".
Laten we eerlijk zijn: dat is geen bescheidenheid, dat is de weg van de minste weerstand kiezen.
In internationale vakmedia zoals PR Week signaleren ze al langer het einde van de perfect gescripte CEO. Stakeholders, van consument tot politiek, prikken dwars door ingestudeerde marketing praatjes heen. De nieuwe standaard is de 'Unpolished Executive'. Dit zijn leiders die begrijpen dat herkenbaarheid (relatability) de basis is voor vertrouwen.
Het gaat niet langer om het projecteren van perfectie, maar om het tonen van menselijkheid. Bijvoorbeeld Pieter Zwart zijn LinkedIn post over zijn fietsongeluk waarbij hij hard ten val kwam en zijn voortanden beschadigde. De meesten van ons zouden in stilte de tandarts de schade laten repareren maar Zwart toont zijn zwakte en draait dat om in een sterke boodschap voor het dragen van meer fietshelmen.
Het verschil is simpel. De bestuurder die 'op de winkel past' houdt een feitelijk, foutloos verhaal dat iedereen direct vergeet. De echte leider durft te raken. Die zet het corporate masker af en deelt naast successen ook dilemma’s. Want mensen verbinden niet met een logo of strategie, maar met een mens van vlees en bloed. Door die menselijkheid en kwetsbaarheid, straal je meer autoriteit uit.
Bij Numen pellen we de corporate laag eraf en helpen we je te communiceren vanuit je persoonlijke stijl. De keuze is aan jou. Blijf je veilig in de schaduw van het merk staan, met het risico dat je inwisselbaar wordt? Of doorbreek je de paradox en durf je een leider te zijn die niet alleen zendt, maar ook raakt?
Waarde toevoegen begint met zichtbaar en kwetsbaar durven zijn